{"id":676,"date":"2018-09-30T19:32:44","date_gmt":"2018-09-30T19:32:44","guid":{"rendered":"http:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/?page_id=676"},"modified":"2019-09-27T15:05:22","modified_gmt":"2019-09-27T13:05:22","slug":"swiety-wincenty-a-paulo","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/?page_id=676","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ty Wincenty a Paulo"},"content":{"rendered":"

\"\"Wincenty a Paulo urodzi\u0142 si\u0119 24 kwietnia 1581 roku na po\u0142udniu Francji w wiosce Pouy. Do 12. roku \u017cycia Wincenty pomaga\u0142 w domu rodzinnym, a jednym z jego obowi\u0105zk\u00f3w by\u0142 wypas owiec. Potem ojciec odda\u0142 go do pobliskiego Dax, do szko\u0142y i internatu franciszkan\u00f3w. Po uko\u0144czeniu tej\u017ce szko\u0142y Wincenty wst\u0105pi\u0142 do seminarium duchownego w Dax. W roku 1596, gdy mia\u0142 15 lat (w\u00f3wczas by\u0142o to dozwolone), otrzyma\u0142 z r\u0105k biskupa ni\u017csze \u015bwi\u0119cenia. W roku 1600 Wincenty przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119cenia kap\u0142a\u0144skie w stopniu prezbiteratu.<\/p>\n

W 1612 roku ks. Piotr de B\u00e9rulle, za\u0142o\u017cyciel Oratorium i p\u00f3\u017aniejszy kardyna\u0142, kt\u00f3rego Wincenty pozna\u0142 wcze\u015bniej w Pary\u017cu, powierzy\u0142 mu probostwo w Clichy pod Pary\u017cem. Nast\u0119pnie Wincenty otrzyma\u0142 propozycje zaj\u0119cia si\u0119 wychowaniem syn\u00f3w Filipa Emanuela de Gondi, genera\u0142a galer i g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cego flot\u0105 kr\u00f3lewsk\u0105. Wincenty przyj\u0105\u0142 t\u0119 propozycj\u0119 staj\u0105c si\u0119 jednocze\u015bnie kapelanem pa\u0142acu i spowiednikiem pani de Gondi. W ten spos\u00f3b ten m\u0142ody kap\u0142an wchodzi w tzw. wielki \u015bwiat Pary\u017ca.<\/p>\n

Jednak styl \u017cycia pa\u0142acowego nie odpowiada\u0142 Wincentemu. Poprosi\u0142 wi\u0119c ks. de B\u00e9rulle o zmian\u0119. Otrzyma\u0142 probostwo w pobli\u017cu znanego dzi\u015b Ars w diecezji Lyon, w miasteczku Chatillon-les-Dombes. W parafii tej by\u0142o du\u017co os\u00f3b starszych, inwalid\u00f3w wojennych, chorych i ubogich. \u015awi\u0119ty stara\u0142 si\u0119 ul\u017cy\u0107 ich cierpieniom i osamotnieniu. Dlatego ch\u0119tnie ich odwiedza\u0142 i s\u0142u\u017cy\u0142 swoj\u0105 pomoc\u0105. Szybko jednak przekona\u0142 si\u0119, ze sam niewiele dla ubogich zdzia\u0142a, gdy\u017c zbyt absorbuj\u0105 go zaj\u0119cia duszpasterskie. Dlatego postara\u0142 si\u0119, aby zgromadzi\u0107 wok\u00f3\u0142 siebie dobrych ludzi, kt\u00f3rzy zechcieliby po\u015bwi\u0119ci\u0107 sw\u00f3j wolny czas na pomoc potrzebuj\u0105cym. Tak powsta\u0142o \u201eBractwo Mi\u0142osierdzia\u201d, kt\u00f3re z czasem mia\u0142o ogarn\u0105\u0107 ca\u0142\u0105 Francj\u0119. Panie bractwa otrzyma\u0142y w 1617 r. nazw\u0119 \u201eS\u0142u\u017cebnic Ubogich\u201d. W kilka miesi\u0119cy potem \u015awi\u0119ty u\u0142o\u017cy\u0142 regulamin bractwa. Jako cel wymienia: \u201eWidzie\u0107 w ubogich samego Chrystusa, a przez niesienie im pomocy \u2013 duchowej i materialnej \u2013 u\u015bwi\u0119ca\u0107 samych siebie\u201d.<\/p>\n

Pani de Gondi nie chcia\u0142a jednak rezygnowa\u0107 z opieki duchowej \u015bw. Wincentego. Tak bardzo stara\u0142a si\u0119 o jego powr\u00f3t, a\u017c ks. de B\u00e9rulle poleci\u0142 \u015awi\u0119temu wr\u00f3ci\u0107 do Pary\u017ca, do pa\u0142acu de Gondich. Baron powierzy\u0142 mu teraz stanowisko naczelnego kapelana wszystkich poddanych, kt\u00f3rzy zamieszkiwali jego dobra. Wincenty, z tytu\u0142u powierzonej sobie nowej godno\u015bci, nawiedza\u0142 wszystkie wioski i folwarki zarz\u0105dzane przez de Gondich. Katechizowa\u0142 dzieci i starszych, udziela\u0142 sakrament\u00f3w, rozmawia\u0142, g\u0142osi\u0142 kazania. W ka\u017cdej miejscowo\u015bci zak\u0142ada\u0142 \u201eBractwo Mi\u0142osierdzia\u201d. Owocem by\u0142y liczne nawr\u00f3cenia oraz o\u017cywienie ducha religijnego.<\/p>\n

Szybko jednak i tutaj spostrzeg\u0142 \u015awi\u0119ty, \u017ce sam jeden wszystkiemu nie podo\u0142a, zw\u0142aszcza gdyby opieka nad galernikami mia\u0142a trwa\u0107 nadal. Dlatego do pomocy za\u0142o\u017cy\u0142 stowarzyszenie kap\u0142an\u00f3w. Brat m\u0119\u017ca pani de Gondi, \u00f3wczesny arcybiskup Pary\u017ca, odst\u0105pi\u0142 \u015bw. Wincentemu pusty gmach jednego z kolegi\u00f3w Uniwersytetu Paryskiego. Baron de Gondi przyrzek\u0142 ze swej strony pomoc materialn\u0105. Tak powsta\u0142a Kongregacja Misji (Congregatio Missionis). Zg\u0142osi\u0142o si\u0119 najpierw dw\u00f3ch kap\u0142an\u00f3w, potem wi\u0119cej. Pod kierunkiem Wincentego kap\u0142ani ci chodzili od miejscowo\u015bci do miejscowo\u015bci, przeprowadzaj\u0105c misje miesi\u0119czne, a w razie potrzeby i d\u0142u\u017csze. To nowe zgromadzenie w Ko\u015bciele zosta\u0142o za\u0142o\u017cone w roku 1625. Zatwierdzi\u0142 je papie\u017c Urban VIII w 1639 r.<\/p>\n

W miar\u0119, jak zgromadzenie zacz\u0119\u0142o si\u0119 rozrasta\u0107, lokal okaza\u0142 si\u0119 za ciasny. Przeniesiono si\u0119 wiec do szpitala dla tr\u0119dowatych opactwa Saint-Lazare (stad nazwa: lazary\u015bci).<\/p>\n

Jednocze\u015bnie \u015awi\u0119ty nie zapomina\u0142 o bezpo\u015bredniej pomocy ubogim. Za jego przyczyna powsta\u0142a nowa rodzina zakonna Ma\u0142ych Przyjaci\u00f3\u0142 Ubogich, znanych dzisiaj na ca\u0142ym \u015bwiecie pod nazw\u0105 Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia (szarytek). Pomoc\u0105 w tym by\u0142a mu pani Le Gras, pochodz\u0105ca z mo\u017cnej rodziny de Marillac \u2013 dzisiaj: \u015bw. Ludwika de Marillac (+ 1660). Zgromadzenie, za\u0142o\u017cone w 1638 r., rozwin\u0119\u0142o si\u0119 b\u0142yskawicznie, obejmuj\u0105c wiele kraj\u00f3w. Nowo\u015bci\u0105, jak\u0105 wprowadzi\u0142 Wincenty, by\u0142o zwolnienie si\u00f3str od klauzury, co by\u0142o dot\u0105d nie do pomy\u015blenia. \u015awi\u0119ty zwyk\u0142 mawia\u0107 do swoich si\u00f3str: \u201eWaszym ko\u015bcio\u0142em jest ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny, wasz\u0105 klauzur\u0105 \u2013 szpital i dom ubogich, waszym welonem \u2013 skromno\u015b\u0107\u201d.<\/p>\n

Misjonarze \u015bw. Wincentego \u00e1 Paulo, jak i Siostry Mi\u0142osierdzia niebawem przekroczyli granice Francji. Misjonarze obj\u0119li tak\u017ce swoj\u0105 opiek\u0105 seminaria duchowne. W Polsce wi\u0119kszo\u015b\u0107 wy\u017cszych seminari\u00f3w diecezjalnych by\u0142a przez wiele lat pod ich opiek\u0105.<\/p>\n

\u015awi\u0119ty Wincenty, korzystaj\u0105c z wp\u0142yw\u00f3w, jakie mia\u0142 na dworze kr\u00f3lewskim i w szeregach hierarchii ko\u015bcielnej, za zezwoleniem arcybiskupa Pary\u017ca, w domu generalnym Saint-Lazare, zorganizowa\u0142 w roku 1631 \u201eKonferencje wtorkowe\u201d, kt\u00f3re mia\u0142y na celu pog\u0142\u0119bienie \u017cycia religijnego duchowie\u0144stwa. Na te Konferencje zapraszano najwybitniejszych m\u00f3wc\u00f3w. Wybierano zawsze tematy aktualne. Przeplatano je modlitw\u0105, rozmy\u015blaniem i okazj\u0105 do spowiedzi. Przez te spotkania przesz\u0142o tysi\u0105ce duchownych Francji wszystkich stopni w hierarchii. Nadto \u015awi\u0119ty w tym\u017ce domu urz\u0105dza\u0142 rekolekcje dla kap\u0142an\u00f3w z konferencjami ascetycznymi i pog\u0142\u0119biaj\u0105cymi ich wiedz\u0119. Od roku 1630 wprowadzi\u0142 Wincenty zwyczaj rekolekcji przed \u015bwi\u0119ceniami, co zachowa\u0142o si\u0119 w Ko\u015bciele po dzie\u0144 dzisiejszy.<\/p>\n

I jeszcze jedno, w czym \u015bw. Wincenty bardzo zas\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 dla Ko\u015bcio\u0142a: wprowadzi\u0142 ma\u0142e seminaria duchowne. Mia\u0142 \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce formacja kap\u0142a\u0144ska wymaga wielu lat. Dlatego zgromadzi\u0142 ch\u0142opc\u00f3w, zw\u0142aszcza ubogich i tak uk\u0142ada\u0142 program wychowawczy, aby tych, kt\u00f3rzy chcieli zosta\u0107 kap\u0142anami, jak najlepiej do tego przygotowa\u0107. Dzi\u0119ki temu w spos\u00f3b znaczny zasili\u0142 szeregi duchowie\u0144stwa najlepszymi \u2013 w opinii wsp\u00f3\u0142czesnych \u2013 kap\u0142anami.<\/p>\n

Ta rozleg\u0142a dzia\u0142alno\u015b\u0107 \u015bw. Wincentego nie usz\u0142a uwagi \u00f3wczesnej regentki \u2013 Anny Austriaczki. Powo\u0142a\u0142a ona naszego Za\u0142o\u017cyciela na cz\u0142onka Rady Kr\u00f3lewskiej (tzw. Rady Sumienia) i to w charakterze sekretarza, kt\u00f3ry mia\u0142 za zadanie nie tylko przygotowywa\u0107 sprawozdania z posiedze\u0144, ale tak\u017ce program samych posiedze\u0144. Radzie podlega\u0142y wszystkie sprawy Ko\u015bcio\u0142a. Ona decydowa\u0142a o ko\u015bcielnych stanowiskach. Co wi\u0119cej: regentka wybra\u0142a \u015bw. Wincentego na swojego osobistego spowiednika i kierownika duchowego.<\/p>\n

Trzeba zauwa\u017cy\u0107, \u017ce Ks. Wincenty, cho\u0107 zajmowa\u0142 tak wysokie stanowisko i obraca\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d najmo\u017cniejszych tego \u015bwiata, pozosta\u0142 zawsze cichy i skromny. Wyst\u0119powa\u0142 stanowczo wsz\u0119dzie tam, gdzie widzia\u0142 wi\u0119ksz\u0105 chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105. Dlatego coraz cz\u0119\u015bciej popada\u0142 w konflikty z ministrem kr\u00f3lowej, kardyna\u0142em Richelieu. Niemniej \u017carliwie broni\u0142 sprawy Bo\u017cej, kiedy nast\u0119pca Richelieu zosta\u0142 kardyna\u0142 Mazarini. Na koniec, widz\u0105c, \u017ce wyrachowanie polityczne Mazariniego bierze g\u00f3r\u0119 nad prawem, w roku 1652 z\u0142o\u017cy\u0142 rezygnacj\u0119 z udzia\u0142u w Radzie Sumienia.<\/p>\n

Nasz \u015awi\u0119ty Za\u0142o\u017cyciel po\u017cegna\u0142 ziemska ojczyzn\u0119 dnia 27. wrze\u015bnia 1660 roku, maj\u0105c 79 lat. W 1729 papie\u017c Benedykt XIII og\u0142osi\u0142 go b\u0142ogos\u0142awionym, a papie\u017c Klemens XII kanonizowa\u0142 w roku 1737. Papie\u017c Leon XIII og\u0142osi\u0142 \u015awi\u0119tego Wincentego patronem wszystkich dzie\u0142 mi\u0142osierdzia.<\/p>\n

\n

Przeczytaj te\u017c o spowiedzi generalnej<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wincenty a Paulo urodzi\u0142 si\u0119 24 kwietnia 1581 roku na po\u0142udniu Francji w wiosce Pouy. Do 12. roku \u017cycia Wincenty pomaga\u0142 w domu rodzinnym, a jednym z jego obowi\u0105zk\u00f3w by\u0142 wypas owiec. Potem ojciec...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-676","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/PakDx7-aU","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/676","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=676"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/676\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2162,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/676\/revisions\/2162"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=676"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}