{"id":3373,"date":"2020-10-27T11:21:46","date_gmt":"2020-10-27T09:21:46","guid":{"rendered":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/?page_id=3373"},"modified":"2021-03-15T10:43:35","modified_gmt":"2021-03-15T08:43:35","slug":"szkaplerz-czerwony","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/?page_id=3373","title":{"rendered":"Szkaplerz Czerwony"},"content":{"rendered":"

Czerwony Szkaplerz M\u0119ki Pa\u0144skiej i Naj\u015bwi\u0119tszych Serc Jezusa i Maryi<\/span><\/strong><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Szkaplerz M\u0119ki Pa\u0144skiej bywa r\u00f3wnie\u017c nazywany Czerwonym Szkaplerzem, gdy\u017c na kawa\u0142ku czerwonego sukna, zawieszonego na tasiemce tego samego koloru, umieszczono dwa obrazki: z jednej strony Pana Jezusa wisz\u0105cego na Krzy\u017cu otoczonym narz\u0119dziami m\u0119ki oraz napis: \u015awi\u0119ta M\u0119ko Jezusa Chrystusa, zbaw nas<\/span>.\u00a0\u00a0<\/em>A na drugiej, po dw\u00f3ch stronach niewielkiego krzy\u017ca, Serce Pana Jezusa otoczone cierniow\u0105 koron\u0105 i Serce Maryi przebite mieczem.\u00a0 Poni\u017cej dwaj anio\u0142owie w postawie adoracji i napis:\u00a0Naj\u015bwi\u0119tsze Serce Jezusa i Maryi, strze\u017ccie nas<\/span>.\u00a0<\/em>Ze wzgl\u0119du na t\u0119 drug\u0105 stron\u0119 pe\u0142na nazwa szkaplerza brzmi: Czerwony Szkaplerz M\u0119ki Pa\u0144skiej i Naj\u015bwi\u0119tszych Serc Jezusa i Maryi.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\u017bycie siostry Apolonii Andriveau<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

S. Apolonia Andriveau<\/span><\/p><\/div>\n

Ludwika Apolonia Alina Andriveau urodzi\u0142a si\u0119 7 maja 1810 r. w Saint-Pourcain (obecnie Pourcain-sur-Sioule) w rodzinie Leonarda i Apolonii Grangier de Moulinet.\u00a0 Mia\u0142a dw\u00f3ch braci: Emila i Gwalberta.\u00a0 Ojciec by\u0142 notariuszem miejskim.\u00a0 P\u00f3\u017aniej otrzyma\u0142 prac\u0119 w ministerstwie spraw zagranicznych i wtedy ca\u0142a rodzina przenios\u0142a si\u0119 do Pary\u017ca.\u00a0 U\u0142atwi\u0142o to tr\u00f3jce dzieci gruntowne wykszta\u0142cenie.<\/span><\/p>\n

Bardzo wcze\u015bnie zmar\u0142a matka rodziny i wtedy na dwa lata Apolonia zosta\u0142a umieszczona w internacie szko\u0142y prowadzonej przez Siostry El\u017cbietanki.\u00a0 Z tego okresu pochodzi wspomnienie jej nauczycielki: L\u0119ka\u0142am si\u0119, aby zdolno\u015bci, jakie posiada\u0142a, nie uwiod\u0142y jej pr\u00f3\u017cno\u015bci\u0105 i aby nie zagin\u0119\u0142a w \u015bwiecie.\u00a0 Moje obawy zdwoi\u0142y si\u0119, gdy pewnego dnia przeczyta\u0142am w jednym z przegl\u0105d\u00f3w jej artyku\u0142 chwalony przez ca\u0142y Pary\u017c.\u00a0 Jakie\u017c by\u0142o moje zdziwienie, gdy po pewnym czasie od opuszczenia szko\u0142y, przysz\u0142a mi powiedzie\u0107, \u017ce wst\u0119puje do Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia (Szarytek).\u00a0 <\/em>Sama Apolonia po latach m\u00f3wi\u0142a: Nie pojmuj\u0119 dlaczego wst\u0105pi\u0142am do Si\u00f3str \u015awi\u0119tego Wincentego a Paulo dla po\u015bwi\u0119cenia si\u0119 ubogim chorym.\u00a0 W m\u0142odo\u015bci my\u015bla\u0142am tylko o nauce, literaturze i sztuce.\u00a0 Kocha\u0142am si\u0119 w pi\u0119knie.\u00a0 Zapala\u0142am si\u0119 do poezji.\u00a0 Mia\u0142am upodobania artystyczne.\u00a0 jak\u017ce to Pan Jezus m\u00f3g\u0142 do mnie si\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 i udzieli\u0107 mi \u0142ask nadprzyrodzonych.<\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015bw. Jana w Troyes<\/span><\/p><\/div>\n

Po wst\u0105pieniu do zgromadzenia odby\u0142a kr\u00f3tki postulat i 15 pa\u017adziernika 1833 r. rozpocz\u0119\u0142a seminarium (nowicjat) w domu generalnym w Pary\u017cu.\u00a0 W opinii prze\u0142o\u017conych\u00a0mia\u0142a dobry, lecz nieco powolny charakter, inteligencj\u0119 i trafny s\u0105d.\u00a0 Odznacza\u0142a si\u0119 pobo\u017cno\u015bci\u0105 i pilno\u015bci\u0105\u00a0w trosce o w\u0142asna doskona\u0142o\u015b\u0107.\u00a0\u00a0<\/em>W nast\u0119pnym roku otrzyma\u0142a str\u00f3j Siostry Mi\u0142osierdzia i zosta\u0142a skierowana do pracy w parafii \u015bw. Jana w Troyes.\u00a0 Od 1682 r. siostry prowadzi\u0142y tu szko\u0142\u0119 i opiekowa\u0142y si\u0119 ubogimi chorymi.\u00a0 Po przerwie w okresie rewolucji s. Apolonia zosta\u0142a nauczycielk\u0105 i wychowawczyni\u0105 jednaj z klas.\u00a0 Dzieci j\u0105 polubi\u0142y, ale zdarza\u0142o si\u0119, \u017ce wykorzystywa\u0142y jej dobro\u0107.\u00a0 Ponadto prac\u0119 utrudnia\u0142o jej s\u0142abe zdrowie.\u00a0 Dlatego powierzono jej trosk\u0119 o zakrysti\u0119 ko\u015bcio\u0142a parafialnego i kaplic\u0119 domow\u0105.\u00a0 Mia\u0142a te\u017c odwiedza\u0107 ubogich chorych w ich domach.\u00a0 Bardzo cieszy\u0142a si\u0119 z pracy w kaplicy.\u00a0 Z szacunkiem by\u0142a te\u017c przyjmowana przez chorych.<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Caen<\/span><\/p><\/div>\n

W listopadzie 1847 r. prze\u0142o\u017ceni zaproponowali jej prac\u0119 w sekretariacie domu generalnego Zgromadzenia w Pary\u017cu.\u00a0 Nie czu\u0142a si\u0119 tam jednak dobrze, a i ubodzy w Troyes narzekali na jej brak, dlatego po miesi\u0105cu wr\u00f3ci\u0142a do poprzedniej pracy.\u00a0 Prze\u0142o\u017cona domu w Troyes s. Dallas by\u0142a ju\u017c w podesz\u0142ym wieku i cierpia\u0142a z powodu r\u00f3\u017cnych dolegliwo\u015bci.\u00a0 By\u0142a ceniona przez wszystkich i dlatego pozostawiono j\u0105 na urz\u0119dzie, ale w 1861 r. dodano jej asystentk\u0119, kt\u00f3r\u0105 zosta\u0142a s. Apolonia.\u00a0 Musia\u0142a teraz troszczy\u0107 si\u0119 o kierownictwo domu i o prac\u0119 wszystkich si\u00f3str.\u00a0 Taki stan przetrwa\u0142 a\u017c do \u015bmierci s. Dallas.\u00a0 Wtedy mianowano nowa prze\u0142o\u017con\u0105, a s. Apoloni\u0119 25 lipca 1872 r. jeszcze raz skierowano do domu generalnego.\u00a0 Podobnie jak w 1847 nie mog\u0142a przyzwyczai\u0107 si\u0119 do prac biurowych w sekretariacie i dlatego po kilku tygodniach przeniesiono ja do Caen, gdzie prze\u0142o\u017con\u0105 by\u0142a jej przyjaci\u00f3\u0142ka z Troyes – s. Bouille.\u00a0 By\u0142 tu pensjonat dla ludzi w podesz\u0142ym wieku.<\/span><\/p>\n

Siostra Apolonia z rado\u015bci\u0105 i oddaniem s\u0142u\u017cy\u0142a im przez czterna\u015bcie lat do 1887 r.\u00a0 Liczy\u0142a wtedy 77 lata i coraz bardziej dokucza\u0142 jej artretyzm, a tak\u017ce inne schorzenia.\u00a0 Przeniesiono ja wtedy do Montolien na po\u0142udniu Francji, gdzie by\u0142 specjalny dom dla si\u00f3str chorych i w podesz\u0142ym wieku.\u00a0 Pocz\u0105tkowo s\u0142u\u017cy\u0142a siostrom jeszcze bardziej chorym od niej i utrzymywa\u0142a korespondencj\u0119 z rodzin\u0105 i z zaprzyja\u017anionymi siostrami z innych dom\u00f3w.\u00a0 P\u00f3\u017aniej odm\u00f3wi\u0142y jej pos\u0142usze\u0144stwa r\u00f3wnie\u017c r\u0119ce.\u00a0 Zachowa\u0142a jednak rado\u015b\u0107 ducha i bardzo du\u017co czasu po\u015bwi\u0119ca\u0142a modlitwie.\u00a0 Cieszy\u0142a si\u0119 \u017cyczliwo\u015bci\u0105 otaczaj\u0105cych j\u0105 os\u00f3b i si\u00f3str przybywaj\u0105cych do Montolien w celu odprawienia rekolekcji.\u00a0 Czas staro\u015bci naznaczony r\u00f3\u017cnymi do\u015bwiadczeniami pozwala w pe\u0142ni ocenia\u0107 warto\u015b\u0107 osoby.\u00a0 Siostra Apolonia zwolniona z wszelkich obowi\u0105zk\u00f3w, skazana na pomoc innych, dawa\u0142a dowody prawdziwej wielko\u015bci ducha.\u00a0 Mog\u0142a ju\u017c tylko modli\u0107 si\u0119 i budowa\u0107 innych znoszonym w milczeniu cierpieniem.<\/span><\/p>\n

W Montolien by\u0142 r\u00f3wnie\u017c dom Zgromadzenia Misji.\u00a0 Pracuj\u0105cy tam ksi\u0119\u017ca obs\u0142ugiwali kaplice si\u00f3str, udzielali sakrament\u00f3w i spe\u0142niali inne pos\u0142ugi religijne.\u00a0 Z tego okresu pochodz\u0105 wspomnienia jednego z Misjonarzy:\u00a0Odk\u0105d mia\u0142em szcz\u0119\u015bcie pozna\u0107 siostr\u0119 Apoloni\u0119, zawsze uwa\u017ca\u0142em j\u0105 za dusz\u0119 bardzo \u015bwi\u0105tobliw\u0105, za istot\u0119 najbardziej obdarowan\u0105 \u0142askami, jak\u0105 zdarzy\u0142o mi si\u0119 spotka\u0107 w \u017cyciu.\u00a0 W rozmy\u015blaniach i d\u0142ugich nawiedzeniach Naj\u015bwi\u0119tszego Sakramentu jednoczy\u0142a si\u0119 z Panem Jezusem do tego stopnia, \u017ce a\u017c si\u0119 tym niepokoi\u0142a i l\u0119ka\u0142a si\u0119, by nie by\u0107 ofiara z\u0142udzenia.\u00a0 Nie pyta\u0142em nigdy o czym rozmawia z Jezusem.\u00a0 Ograniczy\u0142em si\u0119 do uspokajania jej i zach\u0119cania, by zachowa\u0142a spok\u00f3j i radowa\u0142a si\u0119 cennymi \u0142askami.\u00a0 Wiedzia\u0142em, \u017ce wszystkie rozmy\u015blania po\u015bwi\u0119ca\u0142a M\u0119ce Pa\u0144skiej, bo kilka razy wyznawa\u0142a, \u017ce to nabo\u017ce\u0144stwo uwa\u017ca za najwa\u017cniejsze.<\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>W podobny spos\u00f3b wyra\u017ca\u0142a si\u0119 o niej prze\u0142o\u017cona domu:\u00a0<\/span><\/span>Siostra Apolonia budowa\u0142a nas g\u0142\u00f3wnie jednostajno\u015bci\u0105 usposobienia i uprzejm\u0105 serdeczno\u015bci\u0105, cho\u0107 cierpia\u0142a na artretyzm, kt\u00f3ry odj\u0105\u0142 jej w\u0142adz\u0119 w r\u0119kach, a nogi uczyni\u0142 tak czu\u0142ymi, \u017ce ledwo je na ziemi postawi\u0107 mog\u0142a.\u00a0 Codziennie s\u0142ucha\u0142a Mszy <\/span>\u015awi\u0119tej<\/span>\u00a0w lo\u017cy, w kt\u00f3rej d\u0142ugie chwile sp\u0119dza\u0142a na rozmy\u015blaniu…\u00a0 Obie rodziny \u015awi\u0119tego Wincentego \u017cywo j\u0105 interesowa\u0142y.\u00a0 Radowa\u0142a si\u0119 dobrymi wiadomo\u015bciami, a przeciwnie – oczy zachodzi\u0142y jej \u0142zami, gdy s\u0142ucha\u0142a o do\u015bwiadczeniach, jakie spotyka\u0142y Zgromadzenie lub jaki\u015b\u00a0dom.<\/span><\/span><\/em><\/span><\/p>\n

Pod koniec 1894 r. cierpienia s. Apolonii wyra\u017anie si\u0119 nasili\u0142y.\u00a0 Zdawa\u0142a sobie spraw\u0119, \u017ce zbli\u017ca si\u0119 koniec \u017cycia.\u00a0 M\u00f3wi\u0142a o tym z ca\u0142kowitym spokojem,\u00a0 Niekt\u00f3re siostry by\u0142y przekonane, \u017ce w spos\u00f3b nadprzyrodzony pozna\u0142a dat\u0119 swojego odej\u015bcia do Pana.\u00a0 Dwa dni przed \u015bmierci\u0105 m\u00f3wi\u0142a: Id\u0119\u00a0ogl\u0105da\u0107 Pana Boga,\u00a0 On mnie wo\u0142a.\u00a0\u00a0<\/em>Po przyj\u0119ciu namaszczenia chorych i Wiatyku zmar\u0142a spokojnie 25 lutego 1895 r.\u00a0 Jak mawia\u0142a wcze\u015bniej:\u00a0<\/span>Rzuci\u0142a si\u0119 w obj\u0119cia Ojca Niebieskiego na ca\u0142\u0105 wieczno\u015b\u0107<\/span>.<\/em><\/p>\n

 <\/p>\n

Objawienia Szkaplerza M\u0119ki Pa\u0144skiej<\/span><\/strong><\/p>\n

\"\"<\/a>

Szkaplerz Czerwony<\/span><\/p><\/div>\n

W uzasadnieniu swojej decyzji wst\u0105pienia do Zgromadzenia Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia s. Apolonia napisa\u0142a:\u00a0Maj\u0105c na uwadze wzgl\u0119dy, jakimi mnie w \u015bwiecie otaczano i pochwa\u0142y wypowiadane pod moim adresem, pocz\u0119\u0142am si\u0119 l\u0119ka\u0107 o moje zbawienie i postanowi\u0142am szuka\u0107 oparcia w \u017cyciu duchowym.\u00a0\u00a0<\/em>Takie stanowisko kszta\u0142towa\u0142o jej postaw\u0119 przez wszystkie lata \u017cycia w Zgromadzeniu.\u00a0 Potwierdzaj\u0105 to opinie wsp\u00f3\u0142si\u00f3str z okresu jej pobytu w Troyes.\u00a0 Jedna z nich napisa\u0142a:\u00a0W kaplicy, kt\u00f3r\u0105 siostra Apolonia tak lubi\u0142a przystraja\u0107, ziemia przestawa\u0142a dla niej istnie\u0107.\u00a0 By\u0142a ca\u0142a pogr\u0105\u017cona w Bogu.\u00a0 Jej pobo\u017cno\u015b\u0107 niezmiernie mnie budowa\u0142a.\u00a0 Nigdy nie zapomn\u0119 jej u\u0142o\u017cenia pe\u0142nego uszanowania: r\u0119ce\u00a0lekko opiera\u0142a na kl\u0119czniku, oczy mia\u0142a utkwione w tabernakulum.\u00a0 Zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 nieruchom\u0105.<\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

Inna siostra pisa\u0142a:\u00a0Co mnie najbardziej uderza\u0142o w siostrze Apolonii, to jej g\u0142\u0119bokie skupienie.\u00a0 Czu\u0142o si\u0119, \u017ce ona ani na chwil\u0119 nie przestaje prze\u017cywa\u0107 Bo\u017cej obecno\u015bci.\u00a0 Zw\u0142aszcza od godziny drugiej do trzeciej zdawa\u0142o si\u0119, \u017ce nie nale\u017cy\u00a0do tego \u015bwiata.\u00a0 Jej pobo\u017cno\u015b\u0107 by\u0142a \u015bci\u015ble zwi\u0105zana z m\u0119k\u0105 Boskiego Zbawiciela.\u00a0 Prze\u017cywa\u0142a Jego cierpienia i Jego chwa\u0142\u0119.\u00a0 Jej postawa w czasie rozmy\u015blania, a jeszcze bardziej podczas Mszy \u015awi\u0119tej, by\u0142a prawdziwym kazaniem.\u00a0 Nieruchoma, z r\u0119kami z\u0142o\u017conymi jak w seminarium, zdawa\u0142a si\u0119 by\u0107 w zachwycie.\u00a0<\/em>Taka postawa siostry Apolonii sprawia\u0142a, \u017ce siostry m\u00f3wi\u0142y mi\u0119dzy sob\u0105, i\u017c w ka\u017cdy pi\u0105tek, mi\u0119dzy godzin\u0105 drug\u0105 a trzeci\u0105, dost\u0119powa\u0142a \u0142aski widzenia Pana Jezusa.\u00a0 Ona sama ani s\u0142owem nie zdradza\u0142a swoich prze\u017cy\u0107.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

\"\"

Prze\u0142o\u017cony Generalny ks. Jan Etienne CM<\/p><\/div>\n

Po raz pierwszy opowiedzia\u0142a o otrzymanych \u0142askach spowiednikowi podczas rekolekcji odprawianych w pa\u017adzierniku 1846 r.\u00a0 Ten wys\u0142uchawszy owych zwierze\u0144 poleci\u0142 jej, aby na pi\u015bmie przedstawi\u0142a wszystko prze\u0142o\u017conemu generalnemu Zgromadzenia Misji i Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia. ks. Janowi Etienne.\u00a0 Spe\u0142ni\u0142a to polecenie, ale dla zachowania dyskrecji napisa\u0142a: Prosz\u0119 o spalenie tego papieru, aby nie pozosta\u0142o nic po tak n\u0119dznym\u00a0stworzeniu.\u00a0<\/em>Nie zniszczono jednak ani tego listu, ani nast\u0119pnych.\u00a0 W sumie napisa\u0142a ich pi\u0119\u0107dziesi\u0105t.\u00a0 Wprawdzie na listach nie ma dat, ale wiadomo, \u017ce pierwszy z nich pochodzi z 1846 r., a ostatni z 1857.\u00a0 Wszystkie nacechowane s\u0105 pobo\u017cno\u015bci\u0105, pokor\u0105 i \u017carliw\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 ku Panu Jezusowi.\u00a0 Ukazuj\u0105 oddan\u0105 Bogu dusz\u0119 i jej przymioty: wierno\u015b\u0107 \u0142asce, trosk\u0119 o post\u0119p w \u017cyciu duchowym i nade wszystko t\u0119sknota za \u017cyciem ukrytym.<\/span><\/p>\n

Pierwszy list przedstawia widzenie z dnia 26 lipca 1846 r., a tak\u017ce nawi\u0105zuje do objawie\u0144 wcze\u015bniejszych.\u00a0 Zawiera szczeg\u00f3\u0142owy opis Szkaplerza M\u0119ki Pa\u0144skiej:\u00a0 <\/span><\/span>B\u0119d\u0105c w kaplicy wieczorem w oktaw\u0119 \u015bwi\u0119ta naszego B\u0142ogos\u0142awionego Ojca widzia\u0142am, czy te\u017c zdawa\u0142o mi si\u0119 widzie\u0107, Pana Jezusa ubranego w d\u0142ug\u0105 czerwon\u0105 sukni\u0119 i niebieski p\u0142aszcz.\u00a0 O jaki\u017c On by\u0142 pi\u0119kny!\u00a0 Nie by\u0142o to ju\u017c oblicze zn\u0119kane b\u00f3lami w pretorium, jak to par\u0119 dni temu widzia\u0142am.\u00a0 By\u0142a to pi\u0119kno\u015b\u0107 sama.\u00a0 W prawej r\u0119ce trzyma\u0142 szkaplerz szkar\u0142atny, na kt\u00f3rym przedstawiony by\u0142 na krzy\u017cu otoczonym narz\u0119dziami m\u0119ki, kt\u00f3re zada\u0142y najwi\u0119cej cierpie\u0144 Jego Naj\u015bwi\u0119tszemu Cz\u0142owiecze\u0144stwu.\u00a0 Wok\u00f3\u0142 krzy\u017ca widnia\u0142y s\u0142owa: <\/span><\/span>Naj\u015bwi\u0119tsza M\u0119ko Pana naszego Jezusa Chrystusa, zbaw nas<\/strong><\/span>. U drugiego ko\u0144ca szkar\u0142atnej wst\u0119gi by\u0142 wizerunek Naj\u015bwi\u0119tszych Serc Jezusa i Maryi.\u00a0 Jedno by\u0142o cierniem okolone, a drugie w\u0142\u00f3czni\u0105 przebite.\u00a0 <\/span>Pomi\u0119dzy<\/span>\u00a0dwoma sercami by\u0142 u g\u00f3ry krzy\u017c, a na dole widnia\u0142 napis: <\/span><\/span><\/span><\/span>Naj\u015bwi\u0119tsze Serce Jezusa i Maryi, strze\u017ccie nas. \u00a0<\/strong>W dzie\u0144 Podwy\u017cszenia Krzy\u017ca \u015awi\u0119tego (14 wrze\u015bnia) widzia\u0142am ten sam obraz. a Pan Jezus raczy\u0142 mi powiedzie\u0107:\u00a0<\/span>Kap\u0142ani Zgromadzenia Misji maj\u0105 rozdawa\u0107 ten szkaplerz, a ci, kt\u00f3rzy <\/b>nosi\u0107<\/b><\/span> go b\u0119d\u0105, <\/b>otrzymaj\u0105<\/b><\/span> w ka\u017cdy <\/b>pi\u0105tek<\/b><\/span> zupe\u0142ne win swych odpuszczenie oraz wielkie pomno\u017cenie wiary, nadziei i mi\u0142o\u015bci. \u00a0<\/b>Pan Jezus chce, by wiele m\u00f3wiono o Jego cierpieniach i \u015bmierci.\u00a0 Zdaje mi si\u0119, \u017ce Rzym nie odm\u00f3wi\u0142by odpustu zupe\u0142nego w ka\u017cdy <\/span>pi\u0105tek<\/span>\u00a0tym, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 nosi\u0107 Szkaplerz M\u0119ki Pa\u0144skiej i wype\u0142ni\u0105 wszystkie warunki do uzyskania takiego odpustu.<\/span><\/span><\/span><\/em><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a>

Papie\u017c Pius IX<\/p><\/div>\n

Ju\u017c ten pierwszy list wywar\u0142 dobre wra\u017cenie na ks. Etienne.\u00a0 Jego wiarygodno\u015b\u0107 potwierdza\u0142y wiadomo\u015bci o \u017cyciu s. Apolonii nap\u0142ywaj\u0105ce z Troyes.\u00a0 Potem odczytywa\u0142 kolejne listy przedstawiaj\u0105ce dalsze nadprzyrodzone \u0142aski oraz pos\u0142annictwo przekazywane wizjonerce.\u00a0 Nie chcia\u0142 jednak wydawa\u0107 po\u015bpiesznego s\u0105du.\u00a0 Dopiero w nast\u0119pnym roku, gdy dla za\u0142atwienia innych spraw zosta\u0142 przyj\u0119ty na audiencji przez Piusa IX, przedstawi\u0142 mu tajemnic\u0119, kt\u00f3rej by\u0142 powiernikiem.\u00a0 Reakcj\u0119 papie\u017ca przedstawi\u0142 w li\u015bcie noworocznym z 1 stycznia 1848 r. skierowanym do obu Zgromadze\u0144 \u015awi\u0119tego Wincentego:\u00a0Korzystaj\u0105c z mojej podr\u00f3\u017cy do Rzymu przedstawi\u0142em Ojcu \u015bwi\u0119temu oraz podda\u0142em pod os\u0105d jego m\u0105dro\u015bci szczeg\u00f3lne \u0142aski duchowe, kt\u00f3rymi od kilku lat bywa obdarzana jedna z Si\u00f3str Mi\u0142osierdzia.\u00a0 Najwy\u017cszy Pasterz os\u0105dzi\u0142, \u017ce \u0142aski takie zas\u0142uguj\u0105 na uwag\u0119 i reskryptem z 25 czerwca 1847 r. zatwierdzi\u0142 ich przedmiot i upowa\u017cni\u0142 mnie do ustanowienia Szkaplerza M\u0119ki Pa\u0144skiej i Naj\u015bwi\u0119tszych Serc Jezusa i Maryi oraz nada\u0142 liczne odpusty tym, kt\u00f3rzy b\u0119d\u0105 go nosi\u0107\u00a0z wiar\u0105.\u00a0 Tym samym pismem przekaza\u0142 wszystkim Misjonarzom w\u0142adz\u0119 po\u015bwi\u0119cania i nak\u0142adania Szkaplerza wiernym.<\/em><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

ks. W\u0142adys\u0142aw Bomba CM<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Czerwony Szkaplerz M\u0119ki Pa\u0144skiej i Naj\u015bwi\u0119tszych Serc Jezusa i Maryi   Szkaplerz M\u0119ki Pa\u0144skiej bywa r\u00f3wnie\u017c nazywany Czerwonym Szkaplerzem, gdy\u017c na kawa\u0142ku czerwonego sukna, zawieszonego na tasiemce tego samego koloru, umieszczono dwa obrazki: z...<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"jetpack_post_was_ever_published":false,"footnotes":""},"class_list":["post-3373","page","type-page","status-publish","hentry"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/PakDx7-Sp","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3373","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3373"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3373\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4293,"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/3373\/revisions\/4293"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/pabianice.misjonarze.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3373"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}